In veel gemeenten hoort het erbij: een verkiezingsdebat. Partijen gaan met elkaar in gesprek, discussiëren en leggen uit wat ze willen voor de toekomst van de gemeente. In Beekdaelen gebeurt dat bijvoorbeeld wel. Daar kunnen inwoners zien waar partijen voor staan en hoe lijsttrekkers met elkaar in discussie gaan.
Maar in Brunssum gebeurt dat niet.
Veel inwoners vragen zich af waarom. Waarom is er hier geen debat tussen de lijsttrekkers? Zijn de coalitielijsttrekkers van Lijst Borger, VVD, PVDA en een gehalveerd PAK misschien bang voor kritische vragen? Of bang voor een open discussie over het beleid van de afgelopen jaren? Of dat de huidige coalitie van Lijst Borger, VVD, PVDA en een gehalveerd PAK toch niet “je van het” is.
Wat inwoners wél te zien krijgen, is een vraaggesprek met coalitiewethouders dat breed wordt uitgemeten in de (sociale) media. Met vragen die van tevoren zijn voorbereid. In een zaal waar vooral aanhangers van de coalitie op de tribune zitten. Als klapvee. Dat is voor veel Brunssumers als een toneelstuk waar de uitkomst al vaststaat.
Een verkiezing zou juist moeten gaan over openheid. Over het uitwisselen van ideeën. Over het eerlijk beantwoorden van vragen van inwoners én van andere partijen in de vorm van een debat.
Daarom is het vreemd dat er in Brunssum geen debat wordt georganiseerd, terwijl dat in andere gemeenten gewoon kan. Inwoners hebben recht op een duidelijk beeld van de keuzes die voorliggen in de vorm van een debat.
Veel Brunssumers stellen zich dan ook een simpele vraag: waarom durven de coalitiepartijen het debat niet aan?
Kiezers zijn niet gek
Want één ding is zeker: kiezers zijn niet gek. Ze zien heel goed wanneer er echt in gesprek wordt gegaan met inwoners — en wanneer er alleen met lokaal belastinggeld een podium wordt gebouwd voor een vooraf ingestudeerd verhaal.
