Onlangs is een aanvraag gepubliceerd voor een omgevingsvergunning aan Kloostertuyn 2. Het gaat om een afwijking van het omgevingsplan om daar plekken te realiseren voor alleenstaande asielzoekers (AMA’s)/statushouders . Dit bericht heeft in de buurt begrijpelijkerwijs tot zorgen geleid.
Hoewel ze officieel het etiket ‘statushouder’ hebben, poetst dat bij veel mensen de zorgen over veiligheid, passende begeleiding etc. gezien de ervaringen elders in het land niet automatisch weg. In het publieke debat wordt ‘asielzoeker’ vaak als verzamelnaam gebruikt voor iedereen die via asiel naar Nederland komt waardoor het woord in de praktijk een bredere betekenis heeft.
Bewoners hebben hun zorgen inmiddels kenbaar gemaakt en zijn hierover ook in gesprek gegaan met de burgemeester. Dat gesprek heeft hen echter niet gerustgesteld. Er blijft onduidelijkheid bestaan over aantallen, toezicht en de concrete gevolgen voor de leefomgeving. Die onzekerheid leidt tot onrust in de wijk.
Omwonenden verwoorden hun zorgen als volgt: “Hoewel de belanghebbende bewoners begrip hebben voor de in het kader van de spreidingswet (Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen) aan de gemeente Brunssum toebedeelde taakstelling, bestaat gerede vrees voor ernstige inbreuk op het veilige en rustige woongenot, de veiligheid in het algemeen, de gezondheid alsmede de privacy.”
Deze zorgen zijn reëel en verdienen serieuze aandacht. Wij vinden dat opvang van kwetsbare jongeren alleen kan slagen wanneer er voldoende draagvlak bestaat in de directe omgeving. Dat draagvlak ontbreekt op dit moment.
Als lokale politieke partij steunen wij de bewoners in hun zorgen. Wij verwachten van de gemeente dat zij transparant is over de plannen, duidelijkheid geeft over begeleiding, eventuele (preventieve) beveiligingsmaatregelen en bereid is om de plannen te heroverwegen als blijkt dat deze locatie te zwaar wordt belast.
Zonder draagvlak geen zorgvuldig beleid. Dat is in het belang van de buurt én van de jongeren die hier worden opgevangen.
